Bazar, 24 İyun 2018 00:00

Nazir Yavər Camalov vəfat etdi

Yazan

Yavər Camalov uzun sürən xəstəlikdən sonra dünyasını dəyişib.

Məlumatı mərhum nazirin ailəsinə yaxın mənbələr təsdiqləyib.

Xatırladaq ki, 69 yaşlı mərhum nazir bir neçə dəfə İsraildə müalicə olunmuşdu

Qeyd edək ki, ötən ilin sentyabrında Y.Camalovun oğlu 44 yaşlı Rövşən Camalov Türkiyədəki özəl xəstəxanalardan birində dünyasını dəyişmişdi.

Yavər Camalov 17 oktyabr 1949-cu ildə Sabirabad rayonunun Çölbeşdəli kəndində anadan olub.

1972-ci ildə Azərbaycan Neft və Kimya İnstitutunu bitirib.1972 – 2006-cı illərdə neft sahəsi üzrə müxtəlif qurumlarda çalışıb.

Prezident İlham Əliyevin 18 mart 2006 - cı il tarixli Sərəncamı ilə Azərbaycan Respublikasının Müdafiə Sənayesi naziri təyin edilib. Evlidir, 2 oğlu var.

Allah rəhmət eləsin.

Lerik rayonunun Biləvər kənd sakini Azadov İdrət Şəvəqqət oğlu məmur özbaşınalığından şikayətçidir.

O bununla bağlı ölkə başçısı İlham Əliyevə, Birinci-vitse prezident Mehriban Əliyevaya, səhiyyə naziri Oqtay Şirəliyeva və müdafiə naziri Zakir Həsənova müraciət edib.

İ. Azadov Anaxeber.az-a göndərdiyi müraciətin mediada işıqlandırılması ilə üzləşdiyi problemin həll olacağına ümid edir:

"Oğlum 1996-cı il təvəllüdlü Azadlı İltimas İdrət oğlu 09.10.2014-cü ildə Səfərbərlik və Hərbi Xidmətə Çağırış üzrə Dövlət Xidmətinin Lerik rayon şöbəsi tərəfindən orduya çağırılmış, təmas xəttində yerləşənN saylı hərbi hissədə xidmətdə ikən 03.09.2015-ci il tarixdə döyüş tapşırığını yerinə yetirəndə düşmən tərəfindən atılan bel nahiyəsinin böyrək zədələnməsi ilə nəticələnən güllə yarası almışdır. Nəticədə Ağdamın Sarıcalı Hərbi Qospitalında müalicə olunmuşdur. Hərbi Həkim Komissiyasının Qərarı ilə “Sol bel nahiyyəsinin dəlib keçən odlu silah yaralanmasından sonrakı bərkimiş dəri çapığı ilə “Hərbi Travmadır, Azəbaycan Respublikasının müdafiəsi zamanı alınmışdır” diaqnozu qoyulmuşdur. Hazırda oğlum aldığı yaradan əziyyət çəkir, böyrəyi onu incidir".

Lerik sakini deyir ki, rayon həkim komisiyasının sədri, Lerik Rayon Mərkəzi Xəstəxnasının baş həkimi Mübariz Ağayev və şöbə müdiri Rəfael Ağayev ondan rüşvət tələb edib: "Bu barədə yardım üçün Azərbaycan Respublikasının Müdafiə Nazirliyinə, Azərbaycan Respublikasının Hərbi Prokurorluğuna müraciət etmişəm, lakin onların tövsiyəsi ilə Lerik rayonunun Tibbi Hərbi Komissiyasının sədri Mübariz Ağayeva müraciətim cavabsız qalmışdır. O, oğlum Azadlı İltimasa heç bir yardım göstərməmiş və mənim müraciətimi rədd etmişdir. Mən Azərbaycan Respublikasının Müdafiə Nazirliyinə bir daha bildirirəm ki, Mübariz Ağayev səlahiyyəti müddətində bəzi mənfi işlərlə məşğul olaraq neçə çağırış yaşlı gəncləri ordudan yayındırmaqla məşğul olmuşdur. Lakin mənim imkanlarım məhdud olduğundan oğluma lazımi yardım edilmir".

Vətəndaş bildirib ki, indiyə qədər yazmadığı qurum, döymədiyi qapı qalmayıb, ancaq problemi həll olunmayb: "Xahiş edirəm ki, mənim haqq səsimi mətbuat səhifələrində işıqlandırasınız və əlaqədar təşkilatlara çatdırasınız. Onsuz da şikayətlərimə Lerikdə əhəmiyyət verən yoxdur, bəlkə, ölkə rəhbərliyi ordunun əsgəri olmuş bir gəncin taleyi ilə bağlı əncam çəkdi".
Qarşı tərəfin də mövqeyini dərc etməyə hazırıq.

İsrail ordusunun hərbçiləri Qəzza zolağında fələstinlilərin “Böyük qayıdış yürüşü” aksiyasını işıqlandıran “Anadolu” informasiya agentliyinin foto-müxbiri Əli Cadallahı yaralayıb.

Çəkiliş vaxtı zirehli gödəkçədə olmuş jurnalist sol əlindən güllə yarası alıb.

Müxbirinin “Şəfa” xəstəxanasına yerləşdirildiyi bildirilir.

Həbsdə olan jurnalist Fikrət Fərəməzoğlunun (İbişbəyli) səhhəti ağırlaşıb. 

Bu barədə jurnalistin həyat yoldaşı Faiqə Nosrəti məlumat yayıb.

O bildirib ki, jurnalist nevroz və təzyiqdən əziyyət çəkir: "Bir müddətdir ki, ürəyində kəskin ağrılar başlasa da, Penitensiar Xidmətin Müalicə Müəssisəsinə köçürülmür. Həkimin təyin etdiyi dərmanları da almışıq. Amma xəstəxanaya köçürülməsi vacibdir".

Jurnalistin həyat yoldaşı ictimaiyyət nümayəndələrini bu məsələni diqqətdə saxlamağa çağırıb.

Fikrət Fərəməzoğlu Cinayət Məcəlləsinin 182-ci maddəsiylə ittiham olunub. O, müxtəlif restoran, iaşə obyektlərinin sahiblərindən hədə-qorxu ilə pul tələb etməkdə suçlanıb. Amma jurnalist ittihamı qəbul etməyib. 

O bildirib ki, «restoran», «masaj salonu» adı altında fəaliyyət göstərən əxlaqsızlıq yuvalarını ifşa etdiyinə görə sifarişlə həbs olunduğunu bildirir. 

Onun deməsinə görə, həmin yerləri yüksək vəzifəli şəxslər himayə edir.

2017-ci ilin iyunun 14-də jurnalist 7 il azadlıqdan məhrum edilib.

F.Fərəməzoğlu 10 il öncə də cinayət məsuliyyətinə cəlb edilib. 

Həmin vaxt daxili işlər naziri Ramil Usubov ona böhtan atıldığı iddiası ilə jurnalisti məhkəməyə vermişdi. 

Nəticədə jurnalistə bir il şərti həbs cəzası kəsilmişdi.(toplum.tv)

Qlobal istiləşmə 2100-cü ildə 100 min nəfərin ölümünə səbəb ola bilər.

Aparılan tədqiqatlara görə, 1981-2010-cu illərdə Avropada hər il orta hesabla 3 min nəfər istidən dünyasını dəyişib. Kəskin istilərin 20-25 ildə bir dəfə müşahidə edilməsi normal hesab edilir, lakin son illərdə belə havalar tez-tez yaşanır və 2100-cü ilə qədər rəqəm təhlükəli ola bilər. Təkcə 2003-cü ildə İtaliya, Fransa, İspaniya, Almaniya, Portuqaliya, Belçika kimi Avropa ölkələrində isti səbəbilə dünyasını dəyişənlərin sayı 70 min nəfər olub. Asiyada da vəziyyət təhlükəli hesab edilir. 2015-ci ildə Hindistanda 2 min insan ölüb. 

18 ölkədən 116 alimin iştirakı ilə hazırlanmış "Fövqəladə hadisələrin iqlim çərçivəsindən izahı 2016" adlı hesabatda kəskin istilərin səbəbi kimi qlobal istiləşmə, iqlim dəyişikliyi göstərilir və həyəcan təbili çalınır.

İsmayıllıda Qaraməryəm-İsmayıllı yolunun 46-cı kilometrliyindən ayrılan Sumahallı-Qalacıq kəndinin giriş avtomobil yolunun 7-ci kilometrliyində Qalacıq çayı üzərində olan körpü uçub.

Xeber.Info ARB TV-yə istinadən xəbər verir ki, rayonun Qalacıq kəndində yağan yağışlar nəticəsində avtomobil körpüsünün uçması kəndin rayonla əlaqəsini kəsib.

1970-ci illərdə fiziki şəxslər tərəfindən tikilən körpünün özəl dayaqları son günlərdə yağan güclü yağışlar və sel səbəbindən yuyulub. Nəticədə körpü qəzalı vəziyyətə düşüb.

Azərbaycan Avtomobil Yolları Dövlət Agentliyi tərəfindən verilən tapşırığa əsasən əraziyə ağır texnikalar və canlı qüvə cəlb olunub. Gediş-gəlişi təmin etmək üçün alternativ yol açılıb. Hadisə yerinə baxış keçirən mütəxəssislərin rəyindən sonra körpünün yenidən qurulması və ya bərpası ehtimal edilir.

"Report"un Gürcüstan bürosu xəbər verir ki, bunu jurnalistlərə ölkənin ədliyyə naziri Teya Tsulukiani bildirib.

Nazir deyib ki, bu gün hökumətdə struktur dəyişiklikləri ilə bağlı məsləhətləşmələr aparılıb. Müzakirələr başa çatdıqdan sonra baş nazir Mamuka Baxtadze yeni struktur dəyişiklikləri və ləğv olunacaq nazirliklər barədə siyahını təqribən 20 gün sonra parlamentə təqdim edəcək.

Bundan sonra parlament yenidən hökumətə etimad göstərməlidir.

Məlumat üçün qeyd edək ki, iyunun 20-də parlament Mamuka Baxtadzeni baş nazir postuna təsdiq edib. Eyni zamanda, parlamentdə hökumətin yeni strukturunu və inkişaf proqramını təsdiq edilib. Parlamentdə yeni hökumətin lehinə 99, əleyhinə isə 6 deputat səs verib.

Yeni baş nazir hökumət başçısı kimi çıxışı zamanı hökumətin tərkibində dəyişikliklər olunacağını və bunun 6 nazirliyi əhatə edəcəyini bildirib. 

Tanınmış jurnalis Aynur Elgünəş Baş Prokurora müraciət edib. Facebook səhifəsində yaydığı müraciətdə jürnasit, ölkədən çıxışına qoyulan qadağanın qaldırılmasını tələb edir.

Xeber.İnfo müraciəti olduğu kimi təqdim edir:

Baş Prokuror Zakir Qaralova müraciətim!
Cənab Baş prokuror
Yəqin bilirsiniz, içi mən qarışıq xeyli adamın ölkədən çıxışı əngəllənib. Düz 2 il 6 aydır Azərbaycandan çıxa bilmirəm. Növbəti dəfə, özü də ictimai şəkildə müraciət edərək çıxışıma qoyulan qadağanın götürülməsini istəyirəm.
Yox, bu dəfə səhhətimlə bağlı getmək niyyətində deyiləm. Kefə getmək istəyirəm, əylənməyə, gəzməyə, bu xarabaya çevirdiyiniz ölkədən 3-5 gün də olsa uzaqda olmağa. Yazmışdım də xəstəyəm, imkan verdiz ki? Əksinə məsləhət gördünüz ki, səhiyyə nazirinin belə bəyənib müalicə olunmadığı ölkədə mən yenidən bıçaq altına uzanım. Özümü təcrübə dovşanı kimi görmədiyimdən bunu etmədim. Eybi yox, sizin hakimiyyətin yanında xəstəliklər nədir ki, ondan gileylənim? Sadəcə bu dəfə istirahətə getmək istəyirəm. Narahat olmayın, çox qalmaq fikrim yoxdu. Heç pensiyam da çatmaz. 100 dəfə demişəm, bu da 101-ci olsun, dini dövlətə çevrilmək qorxusu olmayınca, bu ölkədən getməyəcəm.
Yox, əgər mənim və ya dostlarımın ölkədən çıxışı sizin üçün belə təhlükəlidirsə, o zaman bu uydurma “cinayət işi”ni yekunlaşdırın. Onsuz da məsələni uzatmaqla Meydan TV qapanmayacaq. Əksinə, siz sıxdıqca, tənqidi səslər çoxalır. Hər gün internet məkanında yeni resurslar, platformalar yaranır. Bunun qarşısını yolumuzu bağlamaqla ala bilməyəcəyinizi yaxşı bilirsiz axı. Onu da bilirsiniz ki, bütün bunların səbəbi biz deyilik, sizin də təmsil olunduğunuz hakimiyyətin yarıtmazlığıdır.
Cənab Baş prokuror. Bilirəm, elə vaxtınız nə gəzir uzun-uzadı müraciət oxuyasınız. Qısacası, yaydı, sizin əlinizdən dincəlmək bizim də haqqımızdı. İmkan verin, gedək dincələk.

Çərşənbə, 20 İyun 2018 00:00

Ruhuna ehtiramla...

Yazan

Elm-ürfan sahibinin hakimiyyəti altında yaşamaq hər millətə yazılan xoşbəxtlik deyil. Xoş halımıza ki, biz həmin seçilmişlərdənik. Şah İsmayıl Xətainin hakimiyyətindən təxminən 500 il sonra onun şəxsində Azərbaycan türkünün taleyi yenidən bir arifin idarəsinə keçdi. Haldan anlayanlara, “hu” deyib, Haqqı arayanlara salam olsun...

Tanımayanlar üçün deyirəm – fəhmi ağlından iti bir insan gətirin gözünüzün qarşısına. Hər nəsnənin formasına baxdığında məzmununu anlayan birisini. İnsanı yanlışlara çəkən nəfsdən arınmış, əşyanın bağlanmaq üçün deyil, bir olayı idrak etmək üçün vasitə olduğunu dərk edən bir mərifət sahibini. Həyatını həqiqət axtarışına sərf edib bulduğunu paylaşmağa xəsislik etməyən, millətini bətnindən çıxan ariflərin məqamına layiq ucalığa yüksəltməyə çalışan bir yol adamını. Bu yolda qarşısına çıxan əngəlləri iradəsi, elmi, Haqqdan aldığı güclə yenməyi başaran gərgin, uzunvədəli mücadilələr qəhrəmanını düşünün.

Sevgi dolu, xislətindən asılı olmayaraq yaradılışa eşq gözü ilə baxan bir aşiqdən danışıram sizə - Əbülfəz Elçibəydən.

Bu yazı yazılan dəqiqələrdə onun hakimiyyətdən könüllü əl götürməsindən düz 25 il keçir... 1993-cü ilin 17 iyununda prezident Elçibəyin atdığı addım ölkədə şok effekti yaratmışdı. Bəy Bakını tərk edib öz dağına çəkilməklə ikinci cümhuriyyəti quran bağımsızlıq mücahidlərinə dağ çəkmişdi...

O gündən keçən bir qərinə olayın mübhəmliyindən heç nə ala bilməyib. Çevrəsini, rəqiblərini, dünyanı çaş-baş qoyan “Kələki gedişi” haqqında bugünə qədər çox danışılsa da heç nə deyilməyib. Heç kim deyə bilməyib... Çünki, kombinasiya o qədər çoxgedişli idi ki, hansı ehtimalın digərini üstələdiyini bugündən baxanda belə müəyyən etmək son dərəcə çətindir.

70 il sovet imperiyasının qandallarında yaşayan bir toplumu Elçibəyə tərəf çəkən sözsüz, onun azadlığa sərhədsiz eşqi idi. Azərbaycanı işğalda saxlayan rus imperiyasının o eşqi söndürmək üçün etdiyi bütün cəhdlər boşa çıxmışdı – böyükelçilikdə, auditoriyada, həbsxanada, elm ocaqlarında o, hər şeydən öncə azad bir ruh idi. Məkan və zaman onun bütövlüyünü zədələmək iqtidarında deyildi. Elçibəyin cazibəsi də bundaydı. Həbslər, basqılar neçə aydını susmağa məcbur etsə də Elçibəy haqq bildiyindən əl götürməmiş, yolundan dönməmişdi. Əksinə, olduğu yerlərdə azadlıq toxumları səpərək cücərmələrini sağlamışdı. Sonucda imperiyanın buxovlarını qırmaqda müstəsna xidmətləri olan Azərbaycanın bağımsızlıq hərəkatına öndərlik etmək, azad seçki ilə müstəqilliyini bərpa edən cümhuriyyətin başına gəlmək yazılmışdı taleyinə.

O azad ruh 12 aylıq iqtidarı dönəmində millətin ruhunu elə bir mərtəbəyə qaldırmışdı ki, düşünəndə indi də xiffətdən insanın bağrı parçalanır... Sovet imperiyasının 70 illik qatı tozunu millətin üzərindən çırpıb ona kimliyini başa salan milli lider Elçibəy idi. Ermənistanın daim güclənən hərbi təcavüzü, Azərbaycan dövlətinin bağımsızlığını həzm edə bilməyən güclərin heç bitməyən təxribatları fonunda xalqın gücünü səfərbər edib demokratik prinsiplərdən kənara çıxmadan güclü dövlət qurmağa çalışan siyasi lideri Əbülfəz Elçibəy idi. Onun hakimiyyəti dönəmində vətəndaşa tanınan haqları “başıpozuqluq”, “özbaşınalıq” yaratmaq kimi yaraşmayan sözlərlə gözdən salanların çoxu indi o zamankı azad medianı, azad siyasi mübarizəni, azad iqtisadi düzəni əldə çıraq gəzir.

Çağdaşı olub onun kimliyini anlamayanların halına acımamaq mümkün deyil. Kimliyini dərk edib yanında durmaq yerinə arxasından vurmağı seçənlərin də...

Paradoks həm də ondadır ki, bu gün Elçibəyin yolunu, amalını, şəxsiyyətini uca tutanlar onun Kələki gedişi ilə taleyin ümidinə qalanlar, ölkəni qurmaq üçün yetərincə potensialları varkən hər yerdən dışlananlardır. Bu insanların yarısı vətəndə qərib, yarısı qəriblikdə vətəndi. Elçibəyi kiçiltməyə çalışanlar isə onun hakimiyyətdən əl götürməsi ilə haqq etmədikləri mərtəbələrə dırmaşmaq şansı əldə edənlər, millətin varını-yoxunu talamaq fürsəti qazananlardır.

Onu iqtidardan endirən 4 iyun qiyamının səbəbləri saymaqla bitməz. Aydın olan odur ki, Elçibəy millətin hələlik bu azadlıq ovqatına 1 ildən çox davam gətirməyəcəyini, yolun bundan artığını qət etməyə gücü çatmadığını dərk edərək sonda öz xəlvətinə çəkildi.

Bu millət üçün həyatını fəda etsə də sıradan təşəkkür formasında belə qarşılıq bəkləməyən böyük dövlət adamıdır Əbülfəz Elçibəy. Yalnız bu sifətə sahib liderlər millətin könlündə taxt qura bilir. Digərləri tarixə və yaddaşlara ölkəyə konkret dönəmlərdə başçılıq edən siyasi liderlər kimi düşürlər. Belələrinin adları çəkiləndə gözlərdə işıq, dillərdə həyəcan görünməz. O Elçibəydir əxlaqı və mərifəti yerində olan hər kəs dünya durduqca onu rəhmətə, vəfa ilə anacaq.

O elə bir dəha idi ki, dünyaya bir neçə əsrdir ağalıq edən gücləri Azərbaycanın onların enerji təhlükəsizliyi üçün vacib ölkə olduğuna inandıra bilmişdi. İndi həmin müqavilənin hesabına Elçibəyin canından çox istədiyi Azərbaycan dövlətinin bəkçisi dünyaya ağalıq edən o gücdür. Bir ağanı bəkçiyə çevirməyə iradəsi yetən ikinci bir lider göstərin mənə. Yoxdur... Yerdə qalanların çoxunun siyasi karyerası hansısa ağaya nökərlik etməkdən ibarət olub.

Bu gün postsovet məkanında gedən demokratik proseslərə həsədlə baxan Azərbaycan insanını anlamaq o qədər çətindir ki... “Baltikyanı ölkələr Avropa Birliyi üzvüdür, gürcülər, ukraynalılar, indi də ermənilər demokratik düzən qurdu, biz qaldıq” deyənlər Azərbaycanın bu yoldan Elçibəyin liderliyi ilə 26 il öncə keçdiyini niyə anlamaq istəmirlər? Unutdunuzmu – bu ölkədə sıradan vətəndaş kimi yaşayan bir prezident, onun iradəsi ilə qurulan demokratik düzən – azad söz, azad məhkəmə, azad toplaşmaq haqqı, azad..., azad..., azad... bir toplum vardı. Azadığını ona qazandıranların üzünə ağ olacaq qədər azad...

İqtidarı dönəmində çevrəsindəki insanların neçəsini Elçibəyə ölkədəki azadlıq dozunun artıqlığından şikayət edən görmüşəm. “Bunların qarşısını almaq lazımdır, Bəy” deyənləri elə ustaca susdurardı... Onları inandırardı ki, toplum fərdlərə azadlıq verilməklə, dartışma, çəkişmə mühiti yaradılmaqla öz yolunu bula, gəlişə bilər. Despotizmin yarada biləcəyi yalnız ətalətdir ki, o milləti yalnız geriyə, məhvə aparar. Şərhə ehtiyac varmı?...

Onu – prezidenti, dövlət başçısını müzakirəyə çıxarırdılar, tənqidlər ölçüdən çıxırdı, tərəfdarları çılğınlığın kulminasiyasını yaşayanda Elçibəy “belə olmalıdır, bəylər, demokratiyadır” deyib qarşı duran hər iki tərəfin havasını alırdı.

İllər sonra Parisdə “Çarli Hebdo” dərgisində Fransa prezidenti Ollandla, Almaniya kansleri Merkelin karikaturalarını görəndə Elçibəyin demokratiya anlayışında xalqı azı 20 il qabaqladığını dərk etdim. Onunla ayaqlaşmaq çətin idi.

Elçibəyi çox dinləmək şansım olub. Yüksək kürsüdən dövlət başçısı kimi, siyasi partiya lideri kimi, demokratik düşərgənin yönəticisi kimi, müsahib kimi... Mövzuları onun qədər dərin, detallı anladan bir də Ziya Bünyadovu görmüşəm. Elçibəyə sual verəndə yalnız cavab vermirdi, o sualın yaranma səbəblərini də izah edirdi.

Bir də qonu sevdiyi mövzular olaydı... Məsələn, Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti, Məhəmməd Əmin Bəy, Əli Bəy Hüseynzadə, Turan, Həzrəti Məhəmməd... Hansı kəlməni tapım ki, o şövqü ifadə edə bilim... O çıxış edəndə zəkasına vurulmamaq mümkün deyildi. Bir beyin bu qədər informasiyanı necə daşıya bilər?

Heç unutmaram, söz sözü çəkdi, məclislərdən birində Əbülfəz bəy Çin tarixindən danışmağa başladı. Qədim və ortaçaq Çin siyasi səhnəsindən, fəlsəfi cərəyanlardan, o cərəyanların dünyaya səpələnib hansı dövlətlərdə rəsmi ideolojiyə çevrilməsindən... Dinləyə-dinləyə düşündüm ki, bu cərəyanların mahiyyəti bir yana, bir-biri ilə ittifaq quran, sonra siyasi mübarizə meydanlarında rəqibə çevrilən saysız-hesabsız Çin qəbilələrinin dilə-dodağa yatmayan adlarını yadda saxlamaq üçün necə bir dərin zəka sahibi olmalıdır insan. O, heç zaman Azərbaycanın millə sərvətlərinin miqdarını, neftin barelini saymağa zaman ayırmadı. Elçibəyin məqsədi hər ölkənin ən dəyərli kapitalı olan beyinləri oyatmaq idi.

Bir dönəm Rəsulzadənin adı mediada “Məmməd” kimi yazılmağa başlamışdı. Bəy yaman əsəbiydi: “Ancaq savadsızlar düşünər ki, XIX-cu əsrin sonlarında Bakıda, ruhani ailəsində dünyaya gələn bir oğlana Məmməd adı verilə bilər. “Məmməd” “Məhəmməd”in sovet dönəmində təhrif olunan formasıdır. Sonradan onu Kreml qulları “Mamed” şəklinə də saldılar. Xüsusən rusca Məhəmməd Əmin bəyin adı təhriflə gedir. Bunun qarşısı alınmalıdır”. Bəyi hər zaman belə əsəbi görmək olmazdı... Rəsulzadə onun üçün dəyər idi. O dəyərə toxunanda Elçibəy yaralanırdı.

Oxşar tale yaşadıqlarını da söyləmək olar. Məhəmməd Əmin Bəy Azərbaycan türkü üçün yoxdan bir dövlət qurmuşdu... Ev yox, qəsr yox, institut yox – DÖVLƏT. Sovet işğalından sonra süqut edən o dövləti yenidən dirçəltmək, milləti yenidən üçrəngli bayrağın altıda səfərbər etmək, dünyaya demokratik bir dövlətin yenidən siyasi səhnəyə gəldiyini bəyan eləmək Elçibəyin qismətinə yazılmışdı. İqtidarları dönəmində ölkədə yaratdıqları milli düşüncəyə dayalı ovqat da bənzər idi, hədəfləri də, hətta hakimiyyətdən gedəndən sonra özlərindən sonrakıların haqlarında səsləndirdikləri iddialar da. Əslində Məhəmməd Əmin Rəsulzadə ilə Əbülfəz Elçibəy Azərbaycan dövlətinin iki sarsılmaz sütunlarıdırlar. Bu iki dahinin dövlət üçün müəyyən etdiyi yoldan sapmalar olan kimi dövlətin təməli laxlayır və idarəetmə yenidən onların müəyyən etdiyi yönə dönmək məcburiyyətində qalır. Qurbanları özümüz olsaq da iç siyasətdəki gərginlikləri boş verin. Dövlətin genəl strategiyası – Rəsulzadə ilə Elçibəyin çəkdiyi Avropaya inteqrasiya yoludur.

80 yaşına günlər qala Elçibəyi belə andım. Sağ olsaydı, görüşüb deyərdəm – ürəyimizdə yandırdığınız azadlıq alovu sönməsin, Bəy. Doğum gününüz qutlu olsun! Nə yaxşı ki, Tanrı taleyimizə sizin ardınızca gedib ölkəmiz, millətimiz üçün çalışmaq yazıb. Amma... gərək... getməyəydiz...

Aygün Muradxanlı

Yazı “Elçibəy-80” müsabiqəsi üçün yazılıb.

Siyasi Məhbusları Müdafiə Mərkəzi (SMMM) tərəfindən hazırlanan “Avropa işi” Hesabatının 2- ci hissəsi, yenilənmiş forması başa çatdı. Sənəd ingilis dilinə tərcüməyə verildi. Sağ olsunlar, mühacir dostlarımızın texniki dəstəyi ilə Hesabat alman və fransız dillərinə də tərcümə olunaraq beynəlxalq təşkilatlara təqdim olunacaq.

Hesabat Avropa ölkələrində göstərdikləri fəaliyyətə görə ailə üzvləri, qohumları təzyiqlərə məruz qalan mühacir soydaşlarımızın üzləşdiyi problemlərlə bağlıdır. Sənədin 2- ci hissəsində mühacirlər- Fuad AkbarovElshan AbdullayevZaur MammadovElnur Mirze (Elnur Mirzəyev), Vugar NiftiyevGurbanov RashadMubariz DadasZöhrə Hasan, İsgəndər Səfərli (Isgo Safar), Avtandil Mammadov, və digərlərinin üzləşdiyi təzyiqlər, problemlər əks olunub

SMMM-nin rəhbəri tanınmış hüquq-müdafiəçisi Oktay Gülaliyevin Xeber.info saytına verdiyi açıqlamada bildirir ki, Avropada Azərbaycan davası aparan mühacirlərimizin durumu, onların özlərinə, ailə üzvlərinə, qohumlarına olan təzyiqlər daim diqqətimizdədir. Bu Hesabat onların üzləşdiyi problemləri fiksasiya etməklə yanaşı, həm də onlara tərəfimizdən olan kiçik dəstəkdir. Harda yaşamasından, hansı peşəyə, siyasi mənsubiyyətə bağlılığından asılı olmayaraq Azərbaycan davası aparan bütün siyasi mühacirləri müdafiə edirik və edəcəyik!

5 -dən səhifə 187