“Eyni amalı hədəfləyən dini demokratiyadan, demokratiyanı da dindən qoparmaq mümkün deyil”

Əsmər İsmayılzadə: “Demokratiya azadlıqların təminatı deməkdirsə, din hesab edir ki, Allahın insana verdiyi ən böyük nemət ağıl və azadlıqdır”

Cəmiyyətdə dini demokratiyadan ayrıb sonra ya dinlə demokratiyanı qarşı-qarşıya qoyurlar, ya da bunları uzlaşdırmağa çalşırlar. Bu zaman fərdlər arasında yaranan fərqli düşüncələr ciddi fəsadlara yol açır. Müsahibimiz “İslam, Demokratiya və Qadın Mərkəzi”nin sədri, siyasi-ictimai fəal Əsmər İsmayılzadə ilə məhz bu mövzunu - din və demorkatiya movzusunu dartışacağıq.

-Əsmər xanım, dinin müasir demokratik cəmiyyətlərlə uzlaşması nə qədər mümkündür?

-Bu sualın cavabı birmənalı deyil. Çünki dinə və demokratiyaya baxışlar fərqlidir. Yəni din deyəndə hamı düşüncəsində eyni mənzərəni canlandırmır. Eynə halda demokratiya deyəndə də fərqli dünya görüşləri yaranır. Məsələn bəziləri demokratiyanı fiziki anlamda qəbul edirsə, digərləri insan hüquq və azadlıqları çərçivəsində izah edir. Din də elədir. Əslində bu düşüncələrin əksəriyyəti bir-birini təkzib eləmir. Din və demokratiya barəsində olan baxışların çoxu bir-birini tamamlayır. Kimsə istədiyini geyinməyə demokratiya deyirsə, başqası istədiyi sözü ifadə etməyə demokratiya hesab edir. O zaman çox maraqlı sual ortaya çıxır – həqiqi demokratiya və həqiqi din nədir? Bu barədə kifayət qədər izahlar verilib. Mən kiçik bir cümlə ilə fikrimi tamamlayıram. Demokratiya başqasının huquq və azadlıqlarının sərhəddinə qədər uzanan münasibətlər və davranışlar sistemidir. Din nədir? Dini dərindən araşdıranda görürük ki, din də insandan bundan əlavə nəsə tələb etmir. (Din deyəndə mən İslamı nəzərdə tuturam. Çünki İslam sonuncu ilahi və səmavi din olduğu üçün əvvəlki şəriətlərdən daha mükəmməldir). İslamın sosiallaşması, daha çox ictimai yaşam tərzini təbliğ etməsi əsas verir ki, biz dinin haqqında müsbət düşünək. Məsələn Həzrət Əli (ə) buyurur: “Bir kənddə bir nəfər acından ölsə, bütün kənd qatildir”. Dinin ictimailəşməsini təzahür edən minlərlə kəlam və etibarlı hadisələr var. Yaxud İslam peyğəmbəri Həzrət Məhəmməd (s) buyurur: “Bir nəfər qonşusunun ac və tox yatmasından xəbərdar olmasa müsəlman deyil”. Demokratik cəmiyyətləri təsis edənlərin dilindən bu qədər dəqiq və dürüst ifadə eşitməmişəm. Əslində din 14 əsr əvvəl demokratiya gətirib. Hesab edirəm ki, dinlə demokratiyanı qarşı-qarşıya qoymaq böyük yanlışlıqdır. Bu iki ifadə eyni mənanı çatdırır.

-Demokratik Avropada yaşam səviyyəsi ilə Şərq islamında yaşam səviyyəsi tərsmütənasibdir. Bunu necə izah edirsiniz?

-Dünyanın istənilən ölkəsində kiminsə haqqı pozulursa, azadlıqları məhdudlaşdırılırsa tənqid eləməliyik. Bu hal həm Avropada, həm müsəlman ölkələrində birmənalı pislənilməlidir. Dünyanı qütblərə bölüb, hissələrə parçalamaqla idarə etməni asanlaşdırıblar. Eyni zamanda bütün parçalanmış hissələrdə müxtəlif problemlər yaradılıb. Bu hal təbii yaranmış çətinlik deyil. Mükəmməl cəmiyyəti ancaq kamil insan və mükəmməl idarəçilik sistemi idarə edə bilər. Cəmiyyətlərdə müxtəlif proeblemləri əksər hallarda asan idarə etmək üçün yaradırlar. Suala dolğun cavab vermək üçün bir məsələni fərqləndirməliyəm. Din və dekomratiya dindar və demokratdan fərqli anlayışlardır. Yəni, biz dindən danışanda dindarın naqis əməlini nümunə çəkirik, demokratiyadan danışanda da hansısa dekomratın yanlışlarını göstəririk. Birmənalı olaraq deyirəm, din və demokratiya eyni tələb və istəyi hədəfləyən anlayışlardırlar. Hər hansı bir müsəlmanın yanlış hərəkətini dinə bağlayıb, dini gözdənsalma hallarına rast gəlirik. Necə ki, hansısa avropalının səhv davranışını əldə bayraq edib, demokratik avropanı lənətləmək çox böyük yanlışlıqdır. Şərq İslamının həyat səviyyəsinin aşağı olması dinin və demokratiyanın problemi deyil, insanların, cəmiyyətin yanlışlarının problemidir. Avropa cəmiyyətinin də fiziki azadlıq tələb etməsi nəticəsində giriftar olduğu əxlaqsız fəsadlar demokratiyanın gətirdiyi yanlışlıq deyil, fərdlərin Allahdan uzaq düşməsindən yaranıb.

-Terror və bu kimi hadislərə son dövürlər daha çox şahid oluruq. Bu hadisələrin böyük əksəriyyəti müsəlman birlikləri tərəfindən həyata keçirilir.

-XXI əsrin ən böyük bəlalalrından biri terrordur. Bu gün hətta heç bir ölkə terrordan sığortalanmayıb. Terror ən alçaq cinayət növüdür. Cinayətkarın isə dini və milləti olmur. Tam məsuliyyətlə deyirəm ki, istənilən vəhşiliyi törədən şəxsin dinlə əlaqəsi ola bilməz. Kimsə dindar görüntüsü yaradıb terror və cinayət edirsə, bu halı dinin adına yazmaq insafsızlıqdır. Mən təkcə İslam dinini demirəm. Üç səmavi dini dərindən araşdırın, hansısa cinayətə meyilli kiçik element tapa bilsəniz, sizinlə tam razılşaram və dindan imtina edərəm. Digər tərəfdən bu gün din adı ilə ortaya çıxan İŞİD və başqa terror təşkilatlarının etdiklərini kim İslamın ana yasasında aşkar edə bilər? Burada daha bir misal göstərmək zorundayam. Əziz İslam Peyğəmbəri çox ağır döyüş kimi tarixə düşən Ühüd savaşında əsir alınan insanlarla mehriban davranmağı, onlara əziyyət etməməyi tapşırır və hər bir əsirin 10 müsəlmana yazıb-oxumağı öyrədəcəyi təqdirdə azad olunacağını deyir. Yaxud İmam Əlini Kufə məscidində  səcdə halında zəhərli qılıncla yaralayan Əbdürrəhman ibni Mülcəmə özünə nə verilirsə ona da eyni qidanı verməyi tapşırır və böyük oğlu Həsənə deyir: “Oğlum bu zərbədən sağalsam, Əbdürrəhman ibni Mülcəmlə necə davranacağımı özüm bilirəm, lakin şəhid olsam ona bir qılıncdan artıq vurmağa və əziyyət etməyə haqqınız yoxdur”. Bu hadisələr İslamın ana xəttini göstərir. Qurana baxanda isə tam fərqli şey görürük. Allah Quranda buyurur: “Valideynlərinizə uff deməyin...” Yəni heç bir halda onların üstünə qabara bilməzsiniz. Özünü müsəlaman hesab edən vəhhabizm əqidəsi isə bunun tam əksini təbliğ edir. Ata anaının şiə, olarsa ölümünü vacib hesab edir, sünni olarsa kafir sayır. Yəni onlarla hansısa formada görüşmək qadağandır. Hətta bir az əvvəl bir vəhhabi əqidəsini qəbul edən gənc doğma atasını, əqidəsinə qarşı çıxdığı üçün öldürdü. Baş kəsmək və sair cinaytkar vəhşilikləri dinin adına yazmaq çox böyük ədalətsizlik və insafsızlıqdır.

- Terrorizmi dininlə bağlamaqada məqsəd nədir?

-Demokratiya və din idarəçilikdə ən müəkəmməl model hesab olunur. Dini demokratiyadan ayırmaq və demokratiyanı da öz məqsədinə vasitə edən hegamon, istismarçı qruplar müxtəlif formalarda həm dini, həm də demokratiyanı gözdən salırlar ki, idarəçiliyi istədikləri kimi qəbul etdirsinlər. İnsan zatən, fitrətən dinə və demokratiyaya ehtiyaclı yaranıb. Demokratiya azadlıqların təminatı deməkdirsə, din hesab edir ki, Allahın insana verdiyi ən böyük nemət ağıl və azadlıqdır. Eyni amalı hədəfləyən dini demokratiyadan, demokratiyanı da dindən qoparmaq mümkün deyil. Lakin bunların düzgün anlaşılması üçün səy göstərilməlidir. Əxlaqsız davranışları demokratiya hesab edib, demokratiyanın prinsiplərini zədələmək yanlışlıq olduğu ki, hansısa terror və cinayət hadisəsini dinin göstərişi kimi təqdim edərək dini ləkələmək də çox böyük yanlışlıqdır.

Doğru Xəbər

Sədaqət Alışzadə

Cümə axşamı, 08 Dekabr 2016 00:00

“İşgəncə yoluyla ifadə alınacaqsa...”

Yazan

İlqar Sadıqov: “Minlərlə günahsiz insandan bu metodla “etiraf” izahatının alınması baş verəcək”

“Avropa dəyərləri bizə təbliğ edir ki, ittiham olunan şəxsdən hüquq və məntiqin diliylə ifadə almaq lazımdır”. Bu sözləri gənc fəal İlqar Sadıqov Avropada insan dəyərləri və demokratik prinsiplərlə bağlı “Doğru xəbər”ə deyib.

İ. Sadıqov Azərbaycanla Avropa arasında paralellik aparıb: “Birinci onu qeyd etmək lazımdır ki, Azərbaycanda hər bir şey görüntü xatirinə edilir, Avropada isə nə varsa reallıqdır. Bəlağətlə qeyd etdiyimiz multikulturalizm elə Avropadadır. Hər dindən, irqdən, millətdən olan insanlar təbii şəkildə bir-birinə hörmət edərək yaşayılar. Bunun üçün xüsusi kampaniyalar aparılmır, elmi məqalələr yazılmır. Bizdə hakimiyyətdən fərqli düşünən və fikrini ifadə etmək istəyən gənci narkotika satıcısı kimi həbsə atırlar. Avropada isə insanlar baş nazir haqqında, ölkə başçısı barəsində istənilən tənqidi fikir bildirməkdə heç bir məhdudiyyətlə rastlaşmır. Sadə bir misal qeyd edim, Almaniyda işçilər 6 saatlıq işə etiraz edirlər. Bizdə isə 12 saat işin sonunda 10 manat (5-6 avro) məvacib alır. Son günlər “Lüftansa” aviaşirkətinin işçilərinin əmək haqlarının artırılması tələbi ilə tətil keçirərək iki gündə 2000 avia reys təxirə salınmışdır. Amma o insanların heç bir qorxusu yoxdur. Avropada insana verilən dəyər bax budur.

İ.Sadıqov Avropada insana verilən dəyərdən söz açıb: “İnsan faktoru və ona verilən dəyər geniş müzakirəyə ehtiyacı olan mövzudur. Avropa renessans dövründə elmi tərəqqiyə və qabiliyyətinə görə insanlara dəyər vermə prinsipini tətbiq etməyə başladı. Bundan sonra artıq Avropada alimlərin tonqalda yandırılması, inqilabçıların dar ağacından asılması dövrü arxada qaldı. Əsas fərq ondadır ki, 1201-ci ildə İngiltərədə qəbul edilmiş “Maqna Karta”da əsas prinsip kral hakimiyyətinin məhdudlaşdırılması ilə bağlı idi. Avropada istənilən məsələlərə münasibətdə siyasi özgürlük və insan hüquqları məsələsinə xüsusi diqqət yetirilir. Avropa dəyərləri bizə təbliğ edir ki, ittiham olunan şəxsdən hüququn və məntiqin diliylə ifadə almaq lazımdır. İşgəncə yoluyla ifadə alınacaqsa sabah minlərlə günahsiz insandan bu metodla “etiraf” izahatının alınması baş verəcək. Mən hələ sığortadan, məzuniyyət hüququndan, istirahətdən, iş şəraitindən, həmkarların əmək kollektivindəki rolundan danışmıram. Bütün deyilənlər onu göstərir ki, Avropada insanlar siyasi, iqtisadi, fikrini ifadə etmək cəhətdən çox müstəqildir. Bu isə insana verilən ən böyük dəyərdir”.

İ.Sadıov demokratik dəyərlərdən kənar qaldığımızı hesab edir: “Cənubi Amerikada Çili, Argentina, Afrikada CAR, Asiyada Cənubi Koreya, Yaponiya kimi ölkələr var. Bölgü aparsaq daha çox problemlər post sovet regionunda görünür. Lakin burada da Ukrayna, Moldova, Gürcüstan və Qırğızıstan kimi ölkələr var. Moldovanın iqtisadi potensialı Azərbaycanın bir region ilə müqayisə oluna bilməz. Amma demokratik dəyərlərin tətbiqinə görə bizdən çox öndədirlər. Digər tərəfdən əgər dünyada avtoritar, totalitar, korrupsiya və məmur özbaşınalığı, insan hüquqlarının pozulduğu ölkələr varsa bu, o deməkdir ki, biz də elə olmalıyıq. Bəs bu demokratik prinsipləri ilk dəfə tətbiq edən ölkələr təcrübəsiz halda əsrlərlə oturuşmuş ənənələrdən necə xilas olublar? Həmin insanlara bu sualı vermək lazımdır”.

Mövlud Abdulov

Bu gün sizə siyasi hakimiyyətin məqsədi və eyni zamanda siyasi rejimlərdən olan totalitarlıq haqqında bəzi nüansları göstərməyə çalışacam ki, Azərbaycanda mövcud rejimin xüsusiyyətini nəzəri baxımdan müqayisə edə biləsiniz.

Siyasi nəzəriyyəyə görə siyasi idarəetmə siyasi rejim və siyasi hakimiyyət formaları ilə həyata keçirilməsi kimi qəbul edilir. Siyasi rejimin digər adı "hökümət sistemi"dir. Siyasi rejim idarəetmə metodları və üsullarının məcmusudur. O, dövlətin ictimai vəziyyətini, dövlət hakimiyyətinin fərdə, ictimai təsisatlara, etnik birliklərə və sair münasibətini, cəmiyyətdə siyasi azadlığın səviyyəsini, şəxsiyyətin hakimiyyətə münasibətini səciyyələndirir. Geniş mənada o, həm də vətəndaş cəmiyyətinin strukturlarına aiddir və məcmu halında siyasi sistemin mahiyyətini ifadə edir.

Siyasi hakimiyyət fərdin və ya qrupun müvafiq cəmiyyətin hüquqi normalarında qanuniləşdirilmiş iradəsini həyata keçirməkdən ibarətdir. Siyasi һakimiyyətin mürəkkəb və qеyri-müəyyən оlması, ölçüsünün və fəaliyyət һüdudlarının müхtəlifliyi siyasi nəzəriyyələrdə оnun һaqqında daim mübaһisələrin gеtməsini şərtləndirmiş, bu və ya başqa bir müəllif tərəfindən siyasi һakimiyyət müхtəlif cür müəyyən еdilmişdir.

M.Dyuvеrjе һakimiyyətin iki tərəfinin, daһa dəqiq dеsək, iki üzünün оluduğunu qеyd еdirdi. Оnun fikrincə, һakimiyyət bir tərəfdən bir qrupun digəri üzərində ağalıq alətidir, digər tərəfdən isə sоsial qaydanı qоruyub saхlamaq üsulu, ümumi rifaһ naminə һamının bir kоllеktivdə müəyyən intеqrasiyasıdır.

İqtisadi və siyasi һakimiyyət arasında sıх əlaqə mövcuddur. İqtisadi һakimiyyəti һəyata kеçirtməyə imkan vеrən maddi istеһsal vasitələrinin saһibləri mülkiyyəti, yəni öz һakimiyyətinin mənbəyini səmərəli surətdə müdafiə еtmək üçün siyasi һakimiyyətə təsir еtmək, оnu ələ kеçirtmək istəyirlər. Öz növbəsində iхtiyarında siyasi məcburеtmə vasitələri оlanlar iqtisadi pоtеnsialdan öz һakimiyyətini möһkəmləndirmək üçün istifadə еdirlər.

Hakimiyyət о zaman lеgitim оlur ki, о, birincisi, хalqdan gəlir və çохluğun iradəsinə uyğun һəyata kеçirilir, yəni dövlət һakimiyyəti birbaşa, yaхud dоlayısı ilə və müəyyən müddətə хalq tərəfindən sеçilir və оnun tərəfindən nəzarət altında оlur;

Lakin һakimiyyətin lеgitim оlması һələ оnun səmərəli оlması dеmək dеyildir. Bеlə ki, һakimiyyət lеgitim оlduğu һalda da səmərəli оlmaya bilir. Məsələn, bu gün Azərbaycan siyasi hakimiyyətinin həm legitimliyi, həm də səmərəliliyi mübahisə doğurur. Səmərəlilik hakimiyyətin ictimai inkişafa yönəlik atdığı addımlarla müəyyən edilir. Legitimlik isə ilk növbədə seçkinin demokratik keçirilməsi ilə bağlıdır. Stalin һakimiyyəti lеgitim һakimiyyət idi. Хalq kütlələri оna dərindən inanır, оnun yоlunda һətta ölümə gеdirdilər. Bununla bеlə, оnun һakimiyyəti səmərəli һakimiyyət dеyildi. Əksinə, məsələn, Çilidə Pinоçеtin һakimiyyəti lеgitim һakimiyyət dеyildi. Hakimiyyətinin ilkin çağlarında Pinоçеt 15 mindən artıq һəmvətənini öldürtmüşdü. Lakin оnun һakimiyyəti səmərəli һakimiyyət idi. O, tariхən qısa bir müddət ərzində Çilidə müasir mədəni cəmiyyətin qurulmasını təmin еtdi.

Siyasətdə һakimiyyətin rеallaşdırılması һər şеydən əvvəl cəmiyyətin bütövlüyünü və vəһdətini saхlamağa хidmət еtməlidir. İctimai һadisə оlan һakimiyyətin spеsifikliyi bundadır ki, һəmin prоsеsdə sadəcə təsir dеyil, һakimiyyət iradəsi һakimdir.

Tarixin hər dövründə özünə məxsus siyasi rejimlər mövcud olmuşdur.

M.Veber siyasi fəaliyyət metodlarına görə: demokratik, totalitar, avtoritar rejimləri bir-birindən fərqləndirir.

Totalitarizm – “totalis” latın sözündən olub “bütöv” “bütün” mənasını verir. 20-ci illərin əvvəllərində ilk dəfə bu termin İtaliyada Mussolininin faşist rejimini səciyyələndirmək üçün istifadə edilib. Qanuni siyasi fəaliyyətin tək bir partiyaya tanıdığı, qanuni müxalifətə yer verilməyən və indiki vaxtda daha çox sosialist ölkələrdə tətbiq olunan siyasi-yönətim sistemidir.Yalnız tək bir partiyanın iqtidara gəlmək üçün girişilən siyasi fəaliyyətinə, cəmiyyətin təşkilatlandırmasına, cəmiyyətə müəyyən bir ideologiya istiqamətində istiqamət verməsinə, dəyərləri və qaynaqların paylamasına icazə verilən "tək partiya sistemi", strukturca və fikri baxımdan özünə xas bəzi xüsusiyyətlərə malikdir. Müasir Azərbaycanda bunu Yeni Azərbsycan Partiyası “layiqincə” yerinə yetirir. Mövcud partiyalar və ya keçirilən seçkilər sadəcə “demokratiya imitasiyasıdır”.

Totalitarizm, ictimai həyatın bütün istiqamətlərini ehtiva edir. Faşist, teokrasist rejimlərdə mütləq düşüncə hakimdir. İnsan oğlunun doğuşundan bəri mədəniyyət macərası sonsuza qədər yenidən düşünülməyə, yenidən şərh olunmağa açıq xüsusiyyətdədir, amma totalitarizm bu qapıları bağlayar, son şərhləri tapdığını söyləyər, mübahisə azadlığını başdan kəsib təyin edər.

Totalitar rejimdə hakimiyyət bölünməsi prinsipləri də “görüntü” üçündür. Hər cür müxalifət qadağandır, sosial münaqişələr yoxdur. Bu rejimdə ictimai şüur hakimiyyətlə birləşmişdir. Bütün üfuqi strukturlar dağılmışlar. Ancaq hakimiyyətin icazəsi ilə yaranan strukturlar fəaliyyət göstərirlər. Bu gün ölkədə hökumətyönlü Qeyri-Hökumət Təşkilatlarının qeydiyyatına icazə verilməsi, mətbuat orqanlarının fəaliyyətinə icazə verilməsi bu prinsiplə tam uyğunlaşmırmı?

Dayanmadan dəyişən bir dünya, dəyişməz bir həqiqətdə necə dondurula bilər? – sualını totalitarizm tərəfdarlarına versək görəsən cavab nə olar? (mövzunu davam etdirəcəyik).

Fəridə Hüseynova

Cümə axşamı, 08 Dekabr 2016 00:00

Qanunlar hakimiyyətin siyasi iradəsilə pozulur?

Yazan

Zöhrab Təmrazov: “Qanunların pozulmasına əsas səbəb məhkəmələrin müstəqil olmamasıdır”

“Demokratik olmayan ölkələrdə insanların iqtisadi, siyasi və seçki hüquqları daha çox pozulur” – bu sözləri, Azərbaycanda qanunların icra olunmaması haqqında danışan “Sürücülərin Hüquqlarını Müdafiə Komitəsi”nin sədri Zöhrab Təmrazov “Doğru xəbər”ə deyib.

Z.Təmrazov Azərbaycanda qanunların tətbiq olunmasındakı problemləri qeyd edib: “Azərbaycanda qanunların işləyib, işləmədiyinə bir neçə aspektdən baxmaq olar. Bu mənada mütəxəssislərin də fikirləri müxtəlifdir. Əksəriyyət konstitusion hüquqların pozulmasını, bəzi mütəxəssislər isə məmurların qanunları pozmasını qanunların işləməməsi kimi xarakterizə edir. Məsələnin ciddiliyi odur ki, ictimaiyyətdə bu fikir varsa, eyni zamanda gündəlik mətbuatda qanunların işləməməsi və ya qanunu müddəaların pozulmasıyla bağlı fikirlər yazılırsa, deməli ölkədə qanunların pozulması realdır. Çox sadə şəkildə elektron KİV-də bir neçə gün monitorinq aparsaq qanunların işləməməsiylə, məmurların hüquqi qaydaları pozmasıyla bağlı müxtəlif  və çoxlu faktlara rast gələ bilərik. Bütün bu deyilənləri ümumiləşdirsək, siyasi hakimiyyət öz iradəsinə uyğun qanunları pozursa, bu zaman həmin qanunların ictimai asayiş və təhlükəsizlik üçün faydalı olması şübhə doğurur”.

Z. Təmrazov hesab edir ki, problemin kökündə siyasi hakimiyyət dayanır: “Məsələyə iki aspektdən baxmaq lazımdır. Birincisi hakimiyyətin siyasi iradəsilə qanunların pozulması, qanuni tələblərin yerinə yetirilməməsi və ya qanunu tətbiq edən hakimiyyət qolunun - məhkəmələrin qeyri-müstəqil olması, ikincisi isə ictimai şüurda, köhnə ənənələrdə formalaşmış qeyri-rəsmi normalara görə qanunların tətbiq olunmasındakı problemlər. Məsələn “Tütün və tütün məmulatları haqqında“ qanunun 15.3-cü maddəsi siqaret satışı ilə bağlı qadağaları tənzimləyir. Qanunun tələbinə görə, siqaretin 18 yaşına çatmayanlara satılması qadağandır. Amma çox təəssüf ki, hətta parlament səviyyəsində bu məsələni bir neçə dəfə səsləndirməyimizə baxmayaraq hələ də qanunun maddəsi yerinə yetirilmir. Qanunun 15.5-ci maddəsinin tələbinə görə isə tədris, tərbiyə, səhiyyə, mədəniyyət obyektləri yaxınlığında, həmçinin uşaq və yeniyetmələr üçün malların satıldığı yerlərdə siqaret satışı qadağandır. Amma bu gün tədris, tərbiyə, səhiyyə, mədəniyyət obyektləri yaxınlığında, həmçinin uşaq və yeniyetmələr üçün malların satıldığı yerlərdə siqaret satışı çox rahat şəkildə həyata keçirilir. Qanunun 15.6-ci maddəsinə əsasən isə tütün məmulatının ticarəti yerlərində siqaret çəkməyin sağlamlığa zərərli təsiri, 18 yaşına çatmamış şəxslərə tütün məmulatının satışının qadağan edilməsi, habelə tütün məmulatından istifadənin məhdudlaşdırılmasına xidmət edən digər yazılar olmalıdır. Bu da siyasətdən və demokratiyadan kənar qanunların işləmədiyinə dair nümunə. Digər tərəfdən bu gün Azərbaycanda məhkəmə çəkişmələrinin ədalətsiz olması qanunların işləməsindəki ən böyük problemdir. Çünki, narazı vətəndaşın öz hüquqlarını qoruyacağı yer məhkəmədir. Azərbaycanda məhkəmələrin nə dərəcədə müstəqil olmasını hamı bilir. Daha bir halı qeyd etmək istərdim. Korrupsiyanın çox olması da qanunların işləmədiyinin göstəricisidir. Ölkəmizdə sosial müdafiə sektorunda, yol polisində, gömrükdə, vergi sektorunda rüşvətin açıq və göz önündə yığılması dediklərimizə əyani sübutdur”.

Alış Abdullayev

Murad Əhmədov:  “Bu qanun sosial medianın tamamilə sıxışdırılması niyyəti ilə qəbul olunub”

Baş prokuror Zakir Qaralov Cinayət Məcəlləsinin 148 və 323-cü maddələrinə yeni bəndin əlavə edilməsi ilə bağlı Milli Məclisə göndərdiyi təklif layihəsi noyabrın 29-da təsdiq edilib. Yeni əlavəyə əsasən saxta profillə, ümumilikdə internet resurslarından istifadə edərək yalan və təhqirə yol verən şəxs sərt cəzalandırılacaq. Əlavəyə görə, internet informasiya ehtiyatında saxta istifadəçi adlar, profil və ya hesablardan istifadə edərək kütləvi nümayiş etdirməklə böhtan atma və ya təhqir etməyə görə 1000 manatdan 1500 manatadək miqdarda cərimə və ya 360 saatdan 480 saatadək ictimai işlər və ya 2 ilədək müddətə islah işləri və ya 1 ilədək müddətə azadlıqdan məhrum etmə ilə cəzası nəzərdə tutulur.  Qanuna əlavələr birmənalı qarşılanmır. Əksər ekspertlər hesab edirlər ki, bu əlavələrə heç bir zərurət yox idi və özünü ifadə azadlığını məhdudlaşdırmağa xidmət edir. Mövzu ilə bağlı ictimai-siyasi fəal Murad Əhmədov fikirlərini “Doğru xəbərə”lə bölüşüb. M.Əhmədov qanun layihəsini belə şərh edib: ”Parlamentin Cinayət Məcəlləsinin 148-ci maddəsinə yenidən 148.1  bəndini əlavə etməsi anlaşılan deyil. Çünki 148-ci maddə onsuz da təkrar tənzimlənmişdi. Hətta 147-148-ci maddələr mövcud olarkən bəzi jurnalist və yazarlar təhqir etməkdə günahlandırılaraq həbs olunmuşdular. Qanun yoxdur deyib, yenidən qanun qəbul etmək böyük ehtimalla parlamentdəki şəxslərin qanunvericiliyi yetərincə bilməməsi ilə bağlıdır. Onlar diqqətlə baxsaydılar, görərdilər ki, 8 il bundan öncə bu qanunu tətbiq ediblər, indi isə deyirlər ki, bu norma yoxdur, yenidən yaradırıq. İkinci məsələ anonim profilin müəyyən edilməsi çox ciddi problemdir. Bu və ya digər formada yeni texnologiyalar ilə Azərbaycanda olduğunuz halda, başqa bir ölkənin "İP" ünvanı ilə girib profil aça bilirsiniz və ya deyək ki, Fransadan hər hansısa bir şəxs profil aça bilib Azərbaycandakı deputatları təhqir edir. Həmin şəxsi necə məsuliyyətə cəlb etmək olar? Axı Fransada buna görə cinayət məsuliyyəti yoxdur ki, suçluların geri qaytarılması müqaviləsi ilə bunu həll etsinlər. Bu baxımdan bunun praktikada tətbiqi mümkün deyil. Üçüncü problem isə bu gün istənilən şəxs digər şəxsin komputerinə virus göndərməklə onun "İP" ünvanını ələ keçirə bilər. Belə halda kimin kimdən xoşu gəlməsə bu yolla onun adına saxta profil açıb, həmin şəxsi hədəfə çevirə bilər. Hətta rəsmilər belə bu cür yola hədəfə gələ bilərlər. Necə ki kiminsə cibinə narkotik atıb tutdurmaq mümkündürsə, eləcə də bu yolla istənilən insanı azadlıqdan məhrum etmək olar".

M.Əhmədov qeyd edib ki,  bu məsələ çox təhlükəli münasibətlər zənciri yaradacaq: "Son olaraq ifadə azadlığı baxımından qeyd edim ki, hökumət hələ 2010-cu ildə diffamasiyaya görə cinayət məsuliyyətini Avropa İnsan Haqları məhkəməsinin tövsiyəsi və qərarı ilə aradan qaldırmağı nəzərdə tutmuşdu. 2011-ci ildə Prezident "Milli Fəaliyyət Proqramı"na bu məsələni daxil etmişdi ki, "Diffamasiya haqqında qanun" qəbul olunacaq və diffamasiyaya görə cinayət məsuliyyəti nəzərdə tutan qanun Cinayət Məcəlləsindən çıxarılacaq. Aradan 5 il keçdi, bu qərar yerinə yetirilmədi. Yenidən Cinayət Məcəlləsinə şəxsin şərəf ləyaqətini qorumaqla bağlı 4-cü maddənin əlavə olunması Azərbaycanın Avropa İnsan Haqları Konvensiyasının müəyyən etdiyi kriteriyalardan uzaqlaşdığını göstərir. Bu Azərbaycanın beynəlxalq imicinə ciddi şəkildə zərər vuracaq, xüsusilə ifadə azadlığına basqı yaradan ölkə kimi davamlı olaraq yenidən qara siyahılara düşəcək".

 Müsahibimiz hesab edir ki, qanuna edilmiş bu əlavə söz və ifadə azadığını təhlükəyə atır: “Bu praktikada əvvəllər var idi, sonradan Cinayət Məcəlləsindən çıxarıldı. Çünki adi vətəndaşla prezident arasında fərq əmələ gəlirdi. Qanunda isə bütün vətəndaşlar bərabərdir. Artıq bu praktikanı qanunvericilik səviyyəsinə salırlar, bu da qorxulu bir məqamdır. Ona görə ki təhqir və böhtanının sərhəddi bilinmir və kriteryası yoxdur. Yürüdülmüş istənilən bir fikri böhtan və ya təhqir kimi qəbul etdirmək olar. Hesab edirəm ki, bu qanunla prezidentin ünvanına hər hansı bir tənqidin belə səslənməsinin qarşısını almağa çalışırlar. Bu isə söz və ifadə azadlığını, ilk növbədə də jurnalistləri təhlükə altına atır".  

M.Əhmədov bildirib ki, son dövrlərdə ifadə azadlığını tənzimləyən qanunların çoxu dəyişdirilib: "Hakimiyyət nümayəndələri anlayırlar ki, feysbukda insanların fikrini ifadəetmə azadlığı var, bu cəhdlə də insanları qorxutmağa çalışırlar. Qanunun ən təhlükəli tərəfi odur ki, təkcə saxta profillər yox, elə açıq profillə tənqid yazan insanların adından saxta profillər açıb, onları istifadə etmədikləri  saxta profildə yazılmış təhqir və böhtana görə cəzalandıra bilərlər. Bunu əsaslandırmaq imkanları olmadığına görə, Rabitə Nazirliyi və Dövlət Təhlükəsizlik Xidmətindən saxta arayış alaraq həmin şəxsləri azadlıqdan məhrum edəcəklər. Bu qanun azad medianın sıxışdırıldığı bir ölkədə sosial medianın da tamamilə sıxışdırılması niyyəti ilə qəbul olunub".

Alış Abdullayev

Azərbaycanda illər getdikcə çətin gəlir. Ölkənin vəziyyəti xeyli mürəkkəbdir. Əvvəlki illərdə ölkədə xalqın bir hissəsi aclıq və səfalət çəkirdisə, hazırda məmurların da gəlirləri əsaslı olaraq azalıb. Əvvəla ona görə ki, daha korrupsiyanın əsas hədəfi olan neft pulları ölkəyə gəlmir. Ancaq məsələ tək bunda deyil. Vəziyyətin mürəkkəbliyini şərtləndirən daha bir neçə amil var. Hesab edirəm ki, əsas məsələ ölkədəki insan haqqları ilə bağlıdır. Təsəvvür etmək belə çətindir ki, ölkənin hüquq mühafizə orqanları haqqını tələb edən xalqına qarşı niyə bu qədər avressiv davranır. İnternet saytları sadə vətəndaşa polis zorakılığını əks etdirən videolarla doludur. Axı niyə, nə üçün haqqını tələb edən xalqa qarşı belə zor tətbiq edilir? Bu sualın cavabını biz bilmirik amma yaqin ki, bu ölkənin başbilənləri arasında bilən var... Varsa onda bir gün də cavab verməli olacaq...

Vətənimiz çox unikal bir ölkədir. Burda heç bir cinayət etməsən sənə 10 il iş verə bilərlər, amma hər gün media məmurların etdiyi cinayətlər barədə yazır, hayqırır, bağırır lakin nə fayda, kim baxacaq ki... Ən ağır vəziyyət iqtisadi durum deyil, ən ağır vəziyyət ölkədə vətəndaşların hüququnun qorunması ilə bağlıdır. Azərbaycan hökümətinə və hökümətdə müxtəlif funksiyaları həyata keçirən məmurlara nə qədər desələr də, yazsalar da, tədbirlər planını təqdim etsələr də baxan yoxdur. Olmuyacaq da.. Çünki onlar bu ölkəni öz meşə qanunları ilə idarə etməyi öyrəniblər. Pazı isə atalar deyib ki, pazla çıxarmaq olar.

Dünya indiyə qədər insan hüquqlarını iyrəncliklə pozaraq diktaturalar qurmağa nail olan çox ağılsızlara şahidlik edib. Dədəmiz Qorqud demiş: "hanı indi o dünya mənim deyənlər?"... Mən də üzümü tuturam bu ölkəni diktatura ocağına çevirənlərə: sabah da sizi axtaracaq tarix. Axtarcaq və soruşacaq: "Hanı onilliklər boyu ölkəni talayıb, xalqı əzib, bu torpaq mənimdir deyənlər?" Amma sizə demək istəmirəm ki, nə qədər ki, gec deyil özünüzü düzəldib, bu xalqı bu qədər əzməyin. Çünki bu xalqın qəzəbi sizi bir gün odsuz-alovsuz yandıracaq. Amma demirəm... ona görə demirəm ki, gecdir... Siz bu yoldan dönən deyilsiniz, xalq da sizi bağışlayan deyil. Ölümünüzə bu xalqın nifrətində boğularaq qovuşacaqsız. Zülm etdiyiniz bu torpaqda bircə məzarınız belə olmaycaq.. İnanın.

Soruşacaqsız ki, bəlkə də niyə bu qədər qəzəbliyəm, niyə bu qədər bədbinəm. Məni öz ölkəmdən də elə bu məmurların yaratdığı hüquqsuzluq mühiti didərgin saldı. Allahın bizə verdiyi ən təbii hüquq olan azad yaşamaq və başqasını əzmədən, əzilmədən yaşamaq haqqını tapa bilməyəndə anladım ki, hansı ölkədə əzab çəkməyə, zəncirlərdə yaşamağa məhkum olunmuşam. Başımı alıb qaçdım... qaçdım uzaqlara, qaça bildiyim qədər. Təkcə hüquqlarını tapa bilməmək üçün yox. Həm də keçmiş hüquq mühafizə orqanı işçisi olaraq başqasının hüquqlarını tapdayan günah sahibi olmamaq, övladıma başqasının göz yaşı üzərində qazanılan çörək yedizdirməməyim üçün. Bəlkə bu yazımdan sonra onu oxuyan bir çoxlarının da yatmış vicdanı oyandı. Oyanın. Başqasının hüququnu tapdalayaraq qurduğunuz səltənət üzərində xoşbəxt ola bilməmək qorxusunu, o bədbəxtlik gəlmədən hiss edib çəkilin. Bu xalq, bu insanlar və uca İNSANLIQ naminə!

Elnarə Ağayeva: “Siyasi təzyiq o qədər güclüdür ki, insanlar etiraz edə bilmirlər”

“Demokratiya anlayışını siyasi cəhətdən analiz etsək, görərik ki, demokratk dəyərlərin tətbiq edildiyi ölkələrdə insanların fəaliyyət azadlığı var. İnsanlar istənilən məsələ barəsində öz fikirlərini bildirir və hər hansı məsələyə müəyyən tərəfdən münasibətini göstərir”. Bu sözləri “İnsan Hüquqları və Sosial Bərabərlik İnstitutu” İctimai Birliyinin sədri Elnarə Ağayeva Azərbaycanda demokratiyanın vəziyyəti və insan hüquqlarıyla bağlı danışarkən “Doğru xəbər”ə deyib. E.Ağayeva hesab edir ki, insanların ifadə azadlığı və başqa şəxsin fikrinə hörmət qərb cəmiyyəti üçün fundamental hüquqlardan sayılır: “Azərbaycanda isə bu gün ən böyük problem ifadə azadlığıdır. Bu isə beynəlxalq konvensiyanın pozulmasıdır. Gənclər, ictimai fəal şəxslər, vətəndaş cəmiyyəti nümayəndələri ictimai və ya siyasi əhəmiyyətli məsələlərə öz münasibətlərini bildirməkdə çətinlik çəkirlər. Ona görə ki, bu həbslə, polisə çağrılmaqla, müvəqqəti saxlanılmaqla, narkotika adıyla cinayət işi açılmaqla nəticələnə bilər. Digər tərəfdən demokratiyanın əsas göstəricilərindən biri seçkidir. Azərbaycanda hamı bilir ki, seçki kütləvi şəkildə saxtalaşdırılmaqla keçirilir və biz artıq buna alışmışıq. Sosial şəbəklərdə seçki saxtakarlığı ilə bağlı minlərlə foto-video görüntü vardır. Demək olar ki, bizdə demokratiyaya dair heç nə yoxdur”.

E.Ağayeva ölkədə bağlanan bəzi mətbu nəşrlərə və mətbuat orqanlarına da toxunub: “Əvvəla ondan başlayaq ki, Azərbaycanda müstəqil mətbuat tam sıradan çıxarılmış vəziyyətdədir. Azadlıq radiosu bağlanılmış, Azadlıq qəzetinin nəşri dayandırılmışdır. Çap mətbuatı məmurların əlindədir və bütövlükdə bunların hamısı siyasi hakimiyyətin təşkil etdiyi mexanizmdir. Digər tərəfdən bu yaxınlarda sosial şəbəkələrdə içərisində xeyli vətəndaş cəmiyyətinin də nümayəndəsi olan 166 nəfərlik siyasi məhbus siyahısı yayıldı. İnanclı insanların bir çoxu nakotika adıyla həbsdədirlər. Demokratiya rəqabət və alternativlik deməkdir. Bu gün ölkədə heç bir alternativlik yoxdur. Çünki, hər şey monopoliya və vahid əllərdə təmərküzləşmiş vəziyyətdədir. Bu vəziyyət və rəqabətin olmaması inkişafı ləngidən əsas amildir. Siyasi təzyiq o qədər güclüdür ki, insanlar etiraz edə bilmirlər. Amma belə görsənir ki, hər bir kəs hardasa nə iləsə məşğul olur. Mahiyyətinə baxdıqda isə bu fəaliyyətlərin imitasiya xarakteri daşıdığı məlum olur”.

Ruslan Cavadov: “... kiçik rüşvət alıb-vermə faktlarını araşdırmaqla məşğuldur

Məlum olduğu kimi, Baş Prokuror yanında Korrupsiyaya Qarşı Mübarizə İdarəsi 2013-cü il üçün yekun korrupsiya hesabatını açıqlayıb. Daha dəqiqi, İdarənin rəisi Kamran Əliyev mediaya 2013-cü ildə Korrupsiyaya Qarşı Mübarizə İdarəsinə daxil olan şikayətlərn statistikasını açıqlayıb.

İdarə rəisi bildirib ki, 2013-cü il ərzində istintaq şöbəsi 367 şəxs barəsində 201 cinayət işinin araşdırılmasını tamamlayaraq, baxılması üçün aidiyyəti məhkəmələrə göndərib.

Hesabatagörə, Korrupsiyaya Qarşı Mübarizə İdarəsinə ən çox şikayət səhiyyə və təhsil sahəsindən daxil olub. Elə bu fakta əsaslanan K.Əliyev də respublikada korrupsiya cinayətlərinə daha çox təhsil, səhiyyə və sosial təminat sahəsində rast gəlindiyini bəyan edib. Yəni, dolayısıyla, ötən il Səhiyyə, Təhsil və Əmək və Əhalinin Sosial Müdafiəsi nazirliklərinin korrupsiyaya daha çox bulaşdığına işarə vurub.

UmidPartiyasininCəlilabadrayon şöbəsininsədrmüaviniRuslanCavadovKorrupsiyayaQarşı Mübarizə İdarəsininhesabatınınreallıqlaüststə düşməməsini deyir: “Azərbaycanda, hətta ölkədən kənarda da ən cox korrupsiyalaşmış struktular kimi nəqliyyat, əmlak, vergi və gömrük orqanları tanınır. Ancaq maraqlısı və qəribəsi odur ki, Korrupsiyaya Qarşı Mübarizə İdarəsinin hesabatlarında bu qurumların adları ya ümumiyyətlə çəkilmir, ya da epizodik xatırlanır. Məsələn, K.Əliyevin son hesabatından belə çıxır ki, vergi və gömrük orqanlarında ötən il, ümumiyyətlə korrupsiya faktı qeydə alınmayıb. Adı beynəlxalq hesabatlarda belə ən cox korrupsiyalaşmış strukturlar kimi hallanan vergi və gömrük orqanlarında ötən il korrupsiya ilə bağlı bircə şikayətin belə olmaması inandırıcı görünmür. Ən azı ona görə ki, vaxtaşırı mətbuatda sahibkarların bu qurumlar tərəfindən rüşvət tələbilə üzləşdiklərinə dair konkret şikayətlər dərc olunub. Qanuna görə KİV-də gedən məlumatlar əsasında prokurorluğun araşdırma aparmaq səlahiyyəti var. Yəni, Korrupsiyaya Qarşı Mübarizə İdarəsinin oturub gözləməsinə ehtiyac yoxdur ki, mətbuata şikayət edən sahibkarlar mütləq onlara da rəsmi müraciət ünvanlasınlar.

R.Cavadovhesab edir ki, Azərbaycanda rüşvət tələbilə üzləşən insanlarəksər hallarda şikayət etməkdən çəkinirlər: “Çünki nəticəsi olaçağına inanmırlar. Digər tərəfdən də, bir qurum daxılində dövlət vəsaitinin mənimsənilməsi ilə bağlı baş verən korrupsiyadan məhdud sayda insanın xəbəri olur. Onlar bu və ya digər şəkildə bu korrupsiya əməliyyatında iştirak etdiyindən kimsə şikayətçi olmur. Ancaq nə yazıq ki, Korrupsiyaya Qarşı Mübarizə İdarəsi ayrı-ayrı dövlət qurumlarında baş verən böyük korrupsiya əməliyyatlarına göz yumaraq, kiçik rüşvət alıb-vermə faktlarını araşdırmaqla məşğuldur.

Qəzza bölgəsi, Fələstin, fələstinli qadın, fələstinli uşaqlar... Gözünüzün qabağına gələn mənzərəni görürəm və bu ağrı çarəsizliyimizin real acısına qatılaraq damarlarıma axır...donuram...

...Toppuş əlləri ilə üzünün qanını silən o, körpənin ürkək baxışları...

...Müsəlman qadınının üstünə itini salan o hissiyatsız qatil...

...Balasını düşmən gülləsindən yaralı qolları ilə qorumağa çalışan o zavallı ana...

...Dağıdılmış, viran qoyulmuş evlərinin xarabalığında oynayan o atasız-anasız uşaqlar. Bu mənzərənin bir rəssamı var-İsrail rejimi...

Min illilər sürəcək qətliamın müəllifi və  hamisi-BMT

Bu əslində dünya ədalətsizliyinin və amansızlığının real görüntüsü idi. Fələstin torpaqlarının 56 faizi 650 min nəfərlik yəhudi xalqına, 44 faizi isə 1 milyon 300 min nəfərlik Fələstin əhalisinə verildi.

Bundan sonra olanlar oldu. Göylər günahsız öldürülən insanların ahından qaralmadı, yerlər körpələrin axıdılan qanından doymadı, hələ də müqəddəs torpaqlara hopur o qan...

Fələstində, Qüdsdə o müqəddəslərin doğulduğu torpaqları qanla suvarıb, günah əkib becərdi İsrail rejimi. Amma bəs olmadı, davam etdi, etməkdədir və...

...Bu bölgədə 1948-ci ildə İsrail dövlətinin yaradılması ilə başlayan 68 illik müharibə daha qanlı təsvirlərlə dünyanı sarsıtmaqdadır. Amma dünya bu dəhşətləri çox susqun şəkildə seyr edir. Hər nə olsa imerialist rejimlərin idarə etdiyi dünyada “kimdir ölən” sualı qoyulmur, “kimdir öldürən” sualı lal sükutla sorulur və...

Əslində Fələstin ərazisində İsrail dövləti yaratmaq Britaniya hökumətinin maraqlarına xidmət edirdi. Odur ki, İngiltərənin xarici işlər naziri olan milliyyətcə yəhudi Artur Balfour 1917-ci ildə yəhudi milyonçusu Rotşildə məktub yazaraq, İngiltərə hökumətinin Fələstində yəhudilər üçün milli dövlətin qurulmasında maraqlı olduğunu bildirdi:

“Cənab Rotşild İngiltərə kökümətinə təqdim etdiyim bəyannamə olduqca xoş qarşılandı. Fələstin torpaqlarında bir yəhudi dövlətinin  qurulması ideyasnda İngiltərə höküməti sizlərə dəstəkləyir.

İngiltərə yəhudi dövləti ideologiyamızı sonuna qədər dəstəkləyir. Bu istəyin reallaşması üçün isə əlindən gələni edəcəkdir. Hörmətlə “Artur Ceyms Balfour”.

Bolferin Deklarasiyası ilə bu ideya daha da sürətləndi.

Yəni II Dünya müharibəsindən sonra BMT ilə səlahiyyət verilənə qədər sionist dövləti faktiki olaraq mövcud deyildi.

Balfour Deklarasiyası 1918-ci ildə Fransa, İtaliya, daha sonra isə ABŞ tərəfindən dəstəkləndi. Deklarasiya Yaxın Şərqdə İsrail dövlətinin qurulması müddətinin ən əhəmiyyətli  hissəsi hesab edilir.

1929-cu ildə qanlı döyüşlər başladı. İlk ağır döyüşdə 133 yəhudi, 110 fələstinli öldü.

Müharibənin başlaması, sona varmaması səbəbini axtarmaq və cavab əldə etmək o qədər də çətin deyil. Yetər ki, İsrail dövlətinin yaradılması prosesinə nəzər salaq; 1897-ci ildə Tedor Herzl (Tedor Herzl-sionizimin qurucusu-qəzetçi. Məşhur “Der Judenstaat” (“Yahudi Dövləti”) kitabının müəllifi) İsveçrədə I Dünya Sionist qurultayını çağırdı. Bu qurultayda başda İngiltərə olmaqla Qərb ölkələri Fələstində İsrail dövlətinin yaradılmasına dəstək verdi.

Bu ideya Almaniyada davam etdirildi. “Yəhudi soyqrımı” ilə... Məqsəd İsrail dövlətini yaratmaq idi. Fləstinlilərin əlindən torpaqlarını aldılar, sonra isə həyatlarını cəhənnəmə çevirdilər. Eynilə yurdsuz ermənilərin vaxtilə bizə sırınıb, sonra isə İrəvanmıza, Qarabağımıza yiyələndikləri kimi...

1947-ci il noyabrın 29-da BMT Fələstin torpaqlarının 56 faizinin 650 min nəfərlik yəhudi xalqına, 44 faizinin isə 1 milyon 300 min nəfərlik Fələstin əhalisinə verilməsi və Qüdsün Beynəlxalq statusa sahib bufer zona olması barədə planı təsdiqlədi. 1948-ci il mayın14 -də isə İsrail dövlətinin yaradılması rəsmən elan edildi.

Bəli, bu tarixçəyə nəzər salmaq kifayət edər ki, Fələstin-İsrail müharibəsinin nəinki başlanma səbəblərini, hətta hansı xəttlə inkişaf edəcəyini dəqiqləşdirəsən.

Bu müharibə bitməyən bir eşqin gerçək acısının ifadəsidir. Acısı isə çox acıdır. Evləri dağılmış, övladları, əzizləri gözləri önündə gülləyə düzülmüş insanların faciəsi qədər...

Bir fələstinlinin üzündəki, gözlərindəki o acının, o əzabın, sevgili əzabın yaşı böyükdür. Quranda-müqəddəs kitabımızda oxuduq o əzabın doğuluşunu.

Bəli, Fələstin də, Yəmən də, İraq da, Liviya da, Suriya da, İran da, Azərbaycan da müqədəsdir. Müqəddəsliyimizi də Kitabımız- Quran dedi bizə. Bu barədə yazımın sonunda danışacam. İndi isə qonağımız haqqında...

İnsan qatili Netanyahu gələndə...

Dekabrın 13 -də İsrailin baş naziri Benyamin Netanyahu Azərbaycana səfəri gözlənilir.

Bu arada deyim ki, Azərbaycan İsraildən ən çox silah alan ölkələrin siyahısındadır. Elə İsrail də dünyaya ən çox silah satan ölkələrin siyahsında ilk onluqdadır.

Məgər Azərbaycan hökumətini İsrail rejimi ilə birləşdirən silah idxalı və ixracıdırmı? Yox. Amma nədənsə 2 aprel döyüşlərində bəzi media qrumları və dövlət kanalları bu cümləni az qala gözümüzə soxurdular: “Erməniləri İsrail silahları ilə vurduq”. Aha, yerigəlmişkən, Azərbaycan son 10 il ərzində silah alışına 22,7 milyard vəsait xərcləyib.

Stokholm Beynəlxalq Sülh Araşdırmaları İnstitutu 2012-ci ildəki hesabatında Azərbaycanın İsrail rejimindən 1 milyard 600 milyon dollarlıq hərbi sursat aldığını açıqladı.

Hesabatda Azərbaycanın 2008-ci ildən bəri İsrail rejimindən sursat aldığı bildirilir. Bu bazarlıq bu gün də davam edir.

“Strategy Page” saytı  isə 2013-cü ildə Azərbaycana həsr etdiyi məqalədə ölkəmizin bir-iki il ərzində İsraildən və Rusiyadan 5 milyard dollarlıq yeni silah növləri aldığını qeyd edib.

Məqalədə Azərbaycanın öz hərbi büdcəsini 3.7 milyard dollara çatdırdığı, bu pulların təxminən yarısının yeni silahlar alınmasına sərf olunduğu deyilir.

Qeyd edək ki, Türkiyə, Rusiya, Amerika Birləşmiş Ştatlar və Cənubi Afrika Azərbaycanla silah sazişləri imzalamış digər ölkələrdir. Amma nədənsə mediamız “İsrail silahları ilə vurduq” dedi. Üstəlik, büdcəmizdən bu silahlara ayrılan 22 milyard vəsait də gözə görünmədi.

Rokfellerin məhşur məsəlində deyildiyi kim: Siz mənə bir vicdansız mətbuat verin, mən bəşəriyyəti məhvərindən oynadım.

Sanki İsrail bizə pulsuz silah verib- İran kimi...

İndiki söhbət Qarabağ müharibəsindən və silah yardmından gedir, bu işdə bizə təmannnasız yardım edən qonşu dövlətdən-İran İslam Respublikasından danışmamaq ədalətsizlik olar. Çünki Qarabağ müharibəsinin ən şiddətli məqamlarında bizə İran dövləti yardım etdi.

Lakin İran İslam İnqilabı Keşikçilər Korpusunun (SEPAH) sabiq komandanı Möhsün Rzayini illər sonra bu sükutu pozdu. Onun Qarabağla bağlı açıqlaması Ermənistan mediasında bomba effekti verdi. Elə bizim ölkədə də kifayət qədər islamafobiyadan əziyyət çəkənlərimiz var ki, Möhsün Rzayinin açıqlamasını uydurma, yuxu, hətta iftira da adlandırdı. Keçmiş nazirlərdən biri, televiziyada “Şuşa gedərsə, başıma güllə vuracam” vədini verib, vədinə xilaf çıxan pafosu ilə İrəvanı “işğal edən” “qəhrəmanımız” da etirazlara qoşuldu və İranın Azərbaycana yardım etməsi haqqında açıqlamaları iftira adlandırdı.

Bəli, Azərbaycan Respublikasındakı qərbpərəst və anti-İran dairələr kimi bəzi erməni mənbələri də M.Rzayinin açıqlamasına kölgə salmağa cəhd etdilər. Çünki onlar Vahid Azərbaycan ideyası uğrunda şəhid olan SEPAH döyüşçülərinin qəhrəmanlığını tarixdən silməliydilər, bu günki “qəhrəmanları” yaratmaq üçün.

Möhsün Rzayi islamafobların cavabını verdi: “Əslində İran Qarabağda ermənilərə qarşı ön cəbhədə döyüşüb, şəhid verib, Azərbaycan ordusunu milyardlarla dollarlıq silah və hərbi təchizatla təmin edib. Lakin  Azərbaycan Respublikasındakı Qərbə və İsrailə bağlı medialar Qarabağda İranın Azərbaycanı himayə etmədiyini, hətta Ermənistana yardım göstərdiyini iddia edərək, İranı qaralamağa çalışırlar. Belə bir böhtanla İranı müsəlman cəmiyyətində pisləyirlər. Maraqlı burasıdır ki, İranla birlikdə cəbhədə ermənilərə qarşı döyüşən bir çox igid azərbaycanlılar öz ölkəsində yox edilib. Onların bəziləri həbs olunub, bəziləri isə sui-qəsdlərlə öldürülüb”.

İran mediası bu olaylara belə reaksiya verdi: Qarabağ müharibəsinin ilk dövründə “SEPAH” döyüşçülərinin sayəsində Qarabağın 1 qarış torpağı da itirilməyib: “Lakin ABŞ oyunları və Azərbaycanda türklük, millətçilik duyğularının yayılması nəticəsində “SEPAH” bölgədən çıxarıldı. Elə o zamandan Qarabağ addım-addım alınmağa başladı. İran bölgədən çıxarıldıqdan sonra Azərbaycan Qarabağ müharibəsini uduzdu, torpaqlarını itirdi. Daha doğrusu, Qarabağ biriləri tərəfindən satıldı.

https://www.youtube.com/watch?v=OJFylS6AAN8

Qarabağda yaralanan SEPAH döyüşçüləri İrana göndərilirdi, şəhid düşənlərin çoxu isə Bakıda dəfn olunurdu. Qarabağ müharibəsində Azərbaycan ordusunun lazımi hərbi təchizatlarla təmin edilməsi və hərbi təlimlərin keçirilməsi ilə bağlı şəxsən əmr vermişəm. Bizlər Azərbaycanın çətin günlərində yanında olmuşuq. Bu gün də onların yanındayıq. Qarabağın geri qaytarılmasında da onlara yardım etməyə hazırıq. Çünki Qarabağ İslam torpağıdır”.

Qarabağ islam torpağıdır: Qüds kimi, Fələstin kimi...

Bəli, Qarabağ islam torpağıdır, Fələstin kimi, Qüds kimi... Ona görə də Qarabağımızda hər gün qan tökülür. Ona görə də Qarabağımız yağı əlindədir. Qüdslə-Qarabağı eyni tale birləşdirir. Qüdslə Qarabağı bizə ağrı şəklində ötürənlərdən biri, İsrailin baş naziri Benyamin Netanyahu  dekabrın 13-də Bakıya gələcək. Qonağa zaval yoxdur. O, qonağdır. Amma qonağımızın kimliyini duyub da onu sevgiylə qarşılamaq mümkünsüzdür.

Qonağımız Benyamin Netanyahu 2014-cü ilin 7 iyulunda Qəzzaya planlaşdırdığı 51 günlük hücum zamanı 2159 insanın ölümündə, 11 mindən çox insanın isə yaralanmasında təqsirkar bilinir. Hətta dünyanın onlarla ölkəsində, o cümlədən İngiltərədə 100 minə yaxın insan Benyamin Netenyahunun həbsi üçün imza toplamışdı. Bu Fələstində illərlə davam edən müsəlman qətliamlarından sadəcə biri idi. Çox maraqlıdır, Bakı islam dünyasının mədəniyyət paytaxtı elan edilir, Bakı İslam Həmrəyliyi Oyunlarına möhtəşəm hazırlıq tədbirləri keçriir,  eyni zamanda da müsəlman qatilinin, islam düşməninin pişvazına hazırlaşır.

Hansı ki, hətta Avropa ölkələri, xristianlar belə Netanyahunu insan qatili elan edir. Azərbaycanda isə durum tamam başqadır. Biz Netanyahunu sevməyə məhkumuq...

Türkiyə ilə İsraili birləşdirən dəyər -İŞİD

Türkiyə prezidenti Ərdoğan bir ara İsraili qatil dövlət adlandırırdı. Ən azından İsrailin “Mavi Mərmərə” damğası var idi. Ərdoğan o zaman Qəzzaya yardım aparan “Mavi Mərmərə” gəmisində İsrail əsgərlərinin öldürdüyü türkiyəli hərbiçilərin qanını alacağına hayqıraraq söz versə də sonradan neft ətirli İŞİD sevgisi bu vədi unutdurdu.

 Bu gün Ərdoğan İsrailə olan sevgisinin hər ötən gün daha da artdığını hayqırır. Bəli, İŞİD terror təşkilatı Türkiyə ilə İsraili birləşdirən ortaq dəyərdir.

İŞİD terrorçularının hazırda NATO-nun nəzarətində olan Türkiyənin İncirlik Hərbi Hava Bazasında ABŞ –İsrail ordusu tərəfindən təlim keçdiyi də dəfələrlə dünya mediasında yazılıb və dərin müzakirələrə səbəb olub. Eyni zamanda Suriyada, İraqda yaralanan İŞİD terrorçuları İsrail və Türkiyədə müalicə olunaraq, yenidən terror əməliyyatlarında iştirak edirlər.

https://www.youtube.com/watch?v=Xml1id6LBqk

Amma İsrail rejimi İŞİD-i islam aləmini gözdən salmaq və müsəlmanları bir –birinə qırdırmaq üçün sevirsə, Ərdoğan İraq və Suriya nefti üçün sevir.

İsrailin İŞİD sevgisi daha uzaq əsrlərə hesablanmış ideyanın -islamı məhv etməyin tərkib hissəsidir. Ərdoğanın İŞİD sevgisi isə Türkiyəyə ailəlikcə sahiblənmək məqsədi kimi cılız hislərdən başqa bir şey deyil.

Netanyahu Fələstini fələstinlilərdən çox düşünür və ya...

Netanyahunun bu çıxışı az bir zamanda izləmə rekordu qırdı. Bu videoçıxışda fövqaladə heç nə yox idi. Sadəcə o, and içib deyirdi ki, Fələstini fələstinlilərdən daha çox düşünür: “Fələstin xalqı daha yaxşı yaşamı haqq edir və biz də buna çalışırıq”.

Aha, bu Benyamin bu qədər alturist, humanist, demokrat imiş xəbərimiz yox... O zaman xatırlayaq...“Mavi Mərmərə” gəmisinə basqın edən İsrail əsgərlərinə qatil deyən ərəb millət vəkili Hanin Zuabinin səlahiyyətinin azaldılması üçün göstəriş verən bu Benyamin Netanyahu deyildimi?

Zuabi,  “İnsanları öldürən İsrail əsgərləri və İsrail hökuməti üzr istəməlidir” dediyi üçün İsrail dövlət radiosunun xəbərinə görə, baş nazir Benyamin Netanyahu hökumətin hüquq müşaviri ilə telefon danışığında “Zuabi yalanları ilə bütün cizgiləri aşdı. Knessetdə yeri yoxdur” dedi.

Amma Benyamin Netanyahnun maskasız bir çıxışı da var. Əsl Netanyahnun mahiyyəti və məqsədi onun bu cümləsində birləşib: “Bizi fələstinlilər qorxutmur, bizi sünni və şiənin sıx birləşdiyi döyüşkən islam qorxudur”.

Bayaq Qüdsü, Liviyanı, İraqı, İranı, Suriyanı, Azərbaycanı müqəddəs torpaq adlandırdım. Bəli, müqəddəs Kitabımızda müqəddəs döyüşümüzdən yazılmışdı. Bu gün adıçəkilən bu məmləkətlər qan qoxuyur. Bu həqiqi islamın məhv edilməsi uğurunda DÖYÜŞÜN qanıdır.

Qan axıtmayan da isə ideya döyüşü ilə islamı məhv etməyə çalşacaqlar. O zaman zombiləşmiş islamafoblar öz din qardaşlarından üz çevirib islam qatillərini sevəcəklər, onların diqtəsi ilə oturub duracaqlar.

Yerigəlmişkən, dünən hakim, həqiq islamı təbliğ edənlər silsiləsindən növbəti qurban olan ilahiyyatçı alim Elşən Mustafaoğluna 12 il həbs cəzası istəyib. Yəqin 13 il verərlər. Hər halda qonağa hədiyyə etmək bizim qədim adətimizdir.

Müqəddəs Tövratda isə deyilirdi: “Oğruya ortaq olanın düşməni özüdür... (Süleymanın məsəlləri, 29:24)”.

Allaha and olsun ki, DÖYÜŞ taleyimizə yazılıb…

Arzu Abdulla 

https://www.youtube.com/watch?v=S-tyCH0CI9k

https://www.youtube.com/watch?v=ndY4xr7jQ4s

Çərşənbə axşamı, 17 Yanvar 2017 00:00

Polis rəisinin döydüyü müsavatçı ölkəni tərk etdi

Yazan

Mitinqlərə qatılıb hakimiyyəti tənqid etdiyi üçün, daim polis tərəfindən təqiblərə məruz qaldığına görə Müsavat Partiyasının üzvü , siyasi fəal Üfüq Tağızadə ölkəni tərk etmək məcbiriyyətində qalıb. Bu barədə Ü.Tağızadə özü Xeber.İnfo-a məlumat verib.

Ü.Tağızadənin sözlərinə görə, Milli Şuranın və təmsil olunduğu Müsavat Partiyasının mitinqlərinə qatıldığı üçün daim polis tərəfindən təhdidlərlə üzləşib: “Ölkədəki vəziyyətlə heç zaman barışmamışam və hakimiyyətin yanlış siyasi xəttini tənqid etmişəm. Bakıda təşkil olunan etiraz mitinqlərinə həmişə qatılmışam. Lakin Lənkəran Rayon Polis İdarəsinin rəisi İslam Hümbətov dəfələrlə məni həbslə təhdid edib, hətta öldürməklə qorxudub. Mənə mənəvi ziyanla yanaşı fiziki xəsarət də yetiriblər. Bir neçə ay əvvəl Polis İdarəsində rəis başda olmaqla məni döydülər və huşsuz halda xəstəxanaya yerləşdirdilər. Mənim döyülməyimlə bağlı heç bir dövlət orqanı şikayətimi qəbul etmədi. Hətta tibbi ekspertiza rəyi ala bilmədim. Xəstəxandan bildirdilər ki, biz sənə xəsarət almağınla bağlı rəy versək, polis rəsisi bizi də sənin gününə salar. Həyat yoldaşım, digər ailə üzvlərim və doğmalarım mənə görə narahatdırlar və həbs olunmağımdan ciddi sarsıntı keçirirlər. Hətta fiziki varlığım təhlükəsiz deyil”.

Ü.Tağızadə həbs olunacağı ilə bağlı ciddi mesajların aldığını dedi: “Qeyd etdiyim kimi siyasi mövqeyimə görə dəfələrlə polis idarəsinə aparılmışam, ailəmlə birlikdə təhdid olunmuşam. Sonun dəfə bir polis əməkdaşı mənə dedi ki, səni həbs edəcəklər. Onunsuz da vəziyyətin ağır olduğunu bilir, həbs olunacağımı təxmin etmişdim. Bu məlumatdan sonra ölkəni tərk etmək məcburiyyətində qaldım. Ailəmi də götürüb doğmalarımı və vətənimi tərk etdim”.

61 -dən səhifə 165